W serii *Soft Monolith* Magdalena Lubińska pracuje z suknem — gęstą, wełnianą tkaniną, traktując ją jako autonomiczny materiał rzeźbiarski, a nie jedynie funkcjonalny tekstyl.

Formy powstają w wyniku powolnego procesu nawarstwiania i kompresji, pozwalając naturalnym właściwościom, ciężarowi i rytmowi wełny kształtować strukturę każdego obiektu. Warstwa po warstwie miękka powierzchnia stopniowo nabiera monumentalnego, monolitycznego charakteru, przywodząc na myśl osady, formacje skalne i fragmenty krajobrazu kształtowane przez czas.

Ślady pracy manualnej pozostają wpisane w materiał, podczas gdy napięcie pomiędzy miękkością wełny a solidnością powstałych form prowadzi do nieoczekiwanej zmiany percepcji. Prace sytuują się na pograniczu tkaniny i rzeźby, miękkości i ciężaru, tego, co archaiczne, i tego, co współczesne.