Obiekt powstał wyłącznie na podstawie założeń konceptualnych, a jego ostateczna forma jest rezultatem intuicyjnego dialogu z materiałem. Początkowo główną inspiracją dla lekkości formy była modulacja dźwięku — motyw powracający w mojej wcześniejszej twórczości. Jednak w procesie kształtowania obiektu i jego funkcjonalnej formy inspiracja ta została podświadomie wyparta przez kwiat „dziwadło” (Amorphophallus titanum) — nie tylko ze względu na jego sylwetkę, lecz także charakterystyczny, siarkowy zapach przypominający woń jajka.

Czerpiąc z zasad surrealizmu, zaburzone proporcje obiektu sugerują, że należy postrzegać go jako rzeźbiarski totem, oddalając odbiorcę od jego praktycznej funkcji. Przeznaczenie obiektu staje się wyłącznie symboliczne: zarówno kielich w kształcie kwiatu, jak i jajko stanowią bezpośrednie odniesienia do budzącego się życia.